Home » Persoonlijk » Negen maanden in Antwerpen: hoe bevalt het mij?

Negen maanden in Antwerpen: hoe bevalt het mij?

door Deborah

Men zegt dat alle begin moeilijk is, en getuige mijn maandenlange afwezigheid gok ik maar zo dat er ergens enige waarheid in die uitspraak verborgen zit. Niet alleen heeft het betrekking op mijn blog, maar ook zeker op mijn verblijf in Antwerpen. Covid, Loket Vreemdelingenzaken, en zeker ook mijn zoektocht naar een “job” hier in de omgeving waren reden tot kopzorgen de afgelopen maanden. En dan heb ik het nog niet eens over de spontane verhuisplannen van mijn schoonouders, waar wij tot recentelijk bij in huis woonden. Je begrijpt het al: het is tijd voor een update! Hoe bevalt Antwerpen mij – en vooral ook het voor het eerste samenwonen – na eruim negen maanden?

Voor wie niet nieuw is, is het verhaal vast bekend. Voor alle nieuwe lezers (hallo, hier lees je meer over mij): in januari van dit jaar (inderdaad vlak voor de grote uitbraak van het coronavirus) besloot ik naar Antwerpen te gaan. Door een foutje van vreemdelingenzaken werd mijn tijdelijke (lees: een maand) verblijf omgezet naar een verblijfsaanvraag voor lange termijn. Ik besloot hierin mee te gaan, gesteund door onder meer de coronauitbraak in België. Inmiddels is het november en is de herfst alweer bijna aan het overgaan in de winter, dus blik ik kort terug.

Familiebezoek

Allereerst: ik mocht weer naar Nederland! Door de lockdown was het lange tijd onzeker wanneer ik weer even naar huis kon gaan. Omdat ik zonder plannen voor verblijf op lange termijn was gekomen, had ik niets meer bij mij dan de winterkleding en spullen die in mijn koffer, een weekendtas, en een plantentas (ja, ik ken mijn prioriteiten!) zaten. Ik kan je vertellen: in de zomer rondlopen met lange mouwen is geen pretje! In juli vertrok ik dan ook voor twee weken naar mijn ouderlijk huis, waar ik naast veel gezellige gesprekken voeren met mijn familie, ook de mogelijkheid had om wat op te ruimen en te sorteren. Heerlijk vertoeven in de tuin van mijn ouders (een tuin hebben we hier niet), winkelen in een pittoreske stad in de omgeving, en vooral mij begeven tussen mensen die ik liefheb, en waarvan ik weet dat het wederzijds is. Uiteindelijk verlengde ik mijn verblijf met een week, zodat ik meer tijd had om het gestress in Antwerpen even achter me te laten. Fijn, want met de nieuwe maatregelen lijkt het erop dat ik voor half januari niet de grens over kan gaan (en terecht!), dus videobellen is ook met de feestdagen de enige manier van contact (naast appen, uiteraard).

Verblijf in België

En over verblijf gesproken: in de tweede week van oktober mocht ik mijn Belgische identiteitskaart ophalen! Op 17 september kreeg ik de uitspraak betreffende mijn verblijfsaanvraag, die tegen mijn verwachting in positief bleek te zijn. De maanden voorafgaand aan deze datum stonden vol met het mailen naar Loket Vreemdelingenzaken in Deurne, het doorspitten van het Belgische wetboek, het stressvolle zoeken naar een job, en het vele wachten op een reactie van het Loket. Het leek wel alsof elke keer dat ik dacht dat het goed zou gaan, de ambtenaar waarmee ik contact had wel weer een reden vond om mijn dossier niet te kunnen vervolledigen. Ik ga binnenkort nog eens een artikel wijden aan mijn “strijd” met het loket, maar op dit moment is het genoeg voor mij om te weten dat mijn inspanningen niet voor niets waren en ik tenminste vijf jaar mag blijven! Leuk weetje: het pand van Loket Vreemdelingenzaken ligt middenin het Rivierenhof, een groot park met mooi bos, veel kunst, en zoals de naam doet vermoeden: veel water. Hier was ik tot september nooit geweest, maar ik weet zeker dat ik hier nog vaak zal vertoeven!

Verhuizing

De grootste verandering – en tevens de meest leuke – is dat mijn vriend en ik verhuisd zijn! Tot deze maand woonden wij in een appartement in het huis van mijn schoonouders in de wijk Berchem, op steenworp afstand van het station daar. Zij verkochten echter recent het huis met de bedoeling nog dit jaar naar Berlaar te verhuizen, dus was het voor ons noodzaak op korte termijn (om voor de feestdagen een eigen stek te hebben en goed gesetteld te zijn) een nieuwe woning te vinden. De afgelopen maanden bestonden dan ook uit vele bezichtigingen van appartementen.  Stiekem vond ik dit nog best leuk om te doen! De zoektocht naar een appartement hier in Antwerpen verdient zeer zeker een apart artikel, dus verwacht dit binnenkort op mijn blog. We zijn vooral heel blij nog voor het verbod op bezichtigingen een appartement te hebben gevonden dat voldoet aan onze eisen. Mijn favoriete ruimte is absoluut de keuken, waar ik vrijwel dagelijks (als mijn vriend niet kookt) nieuwe maaltijden uitprobeer. Binnenkort, als alles eindelijk op zijn plaats staat, zal ik een artikel wijden aan onze nieuwe stek!Handtekening Deborah Vixen's Wedding

Dit vind je misschien ook leuk:

Laat een reactie achter