Home » Persoonlijk » Over de afgelopen anderhalf jaar…

Over de afgelopen anderhalf jaar…

door Deborah

Hé, hallo, ja, daar was ik dus weer! Long-time no see, etc. etc. Ik heb al lange tijd niet geblogd, ook al was mijn intentie dat wel te doen. Hoe verging het mij het afgelopen anderhalf jaar, en waarom was ik zo lang niet meer online te vinden? Vandaag schrijf ik erover, en beloof ik tevens vaker te bloggen.

Hoewel ik ook veel vrienden ouder heb zien worden, elkaar het jawoord zag geven, samen zag gaan wonen, en zwanger zag worden, denk ik dat ik met overtuiging kan zeggen dat voor het grootste gedeelte afgelopen anderhalf jaar niet de beste tijd van ons leven was, mijzelf inclusief. Niet alleen ben ik in 2020 enorm spontaan geëmigreerd, ook ging ik voor het eerst samenwonen. Superleuk, natuurlijk, maar toch merkte ik dat het niet altijd rozengeur en maneschijn was. En dan druk ik mij nog zachtjes uit. In augustus had ik nog een sollicitatiegesprek voor een heel tof bedrijf, maar daarna ging het redelijk snel bergafwaarts.

De emigratiedip

Alles leek in één keer op mij af te komen; op korte termijn moeten verhuizen en een woning vinden (mijn schoonouders verkochten de woning waar wij in een appartement verbleven), gedoe met de gemeente omtrent mijn verblijfsvergunning, de hele situatie met corona, weinig van mijzelf om mij heen (immers, bijna al mijn spullen stonden nog in Nederland), vrijwel geen sociale contacten hier in Antwerpen, en daarbij nog de stress van mijn draai vinden in mijn nieuwe omgeving zorgden ervoor dat ik een heftige dip kreeg. Ik heb nooit heimwee gehad, dus zou ook niet weten hoe dat voelt, maar ik denk dat ik er op dat moment heel dichtbij zat. Waar ik voorheen alles in Nederland bijna vervloekte, miste ik opeens het meest onbenullige van mijn oude dagelijkse leven. Noem het een soortement gewenning; hoewel Nederland en België voor een groot gedeelte geschiedenis, taal en enigszins ook cultuur delen, zijn er toch aanzienlijke verschillen. Daar ben ik na anderhalf jaar inmiddels wel achter, en daar zal ik in de nabije toekomst nog zéker een post aan wijden.

Radiostilte

Tsja, en in alle eerlijkheid is bloggen door die situatie er redelijk bij ingeschoten. Het had simpelweg mijn prioriteit niet; ik wilde eerst keihard aan mijzelf werken om mijzelf hier, in deze nieuwe situatie, beter te voelen. En dat is gelukt! Ik heb veel geleerd van afgelopen jaar, en heb meer mijn draai gevonden hier in België. Verwacht dus wat meer blogs van mij (maandoverzichten, hotspots in Antwerpen, boeken, kunst en cultuur, etc.), en wat meer actieve participatie op mijn social media. Ik beloof niet hoe vaak ik ga posten (doen bloggers tegenwoordig nog aan schema’s?), dat wil ik vooral doen wanneer ik er zin in heb en ik iets zinnigs te zeggen heb. Ik zal in de sidebar een plug-in plaatsen, zodat je een email krijgt op het moment dat een nieuwe post online is. Uiteraard ben ik ook nog altijd te vinden op bloglovin’!

Waar je me wél hebt kunnen spotten afgelopen jaar

– bij het ‘districtshuis’ om mijn verblijfsvergunning voor vijf jaar op te halen (!!!);
– zoals altijd; in musea in de stad, waar ik mij nog elke keer verwonder over de kunst van onder meer mijn favoriete Antwerpenaar, Rubens;
– op Spoor Oost, waar ik als scriptor in het vaccinatiedorp werkte;
– aan het inrichten in ons appartement, waar we sinds eind vorig jaar zijn gaan wonen – een prachtig, totaal gerenoveerd jaren ’20 pand, waar we de 2de verdieping van huren, en dat uitkijkt op lindebomen op het plein voor onze woning (die overigens heerlijk ruiken als ze in bloei staan!);
– en als ik niet aan het inrichten was: aan het spelen en knuffelen met ons konijn, Ragnar, die altijd naar me toe komt rennen om geaaid te worden, graag op mijn schoot springt, en het grootste gedeelte van zijn tijd bezig is achter mijn vriend aan te rennen;
– in Rivierenhof, een groot stadspark hier in Antwerpen vlakbij onze woning;
– aan het slenteren in de stad, waar ik nog steeds enorm kan genieten van de architectuur;
– in het tuincentrum om plantjes voor ons balkon te halen – wie had ooit gedacht dat ik anno 2021 ineens aan het tuinieren zou slaan?!;
– uiteraard ook in de bib, waar ik regelmatig kom om boeken te lenen en waar ik graag mensen tref tijdens activiteiten;
– en last but not least: aan het schrijven aan de keukentafel. Een droom waar ik al lang mee rondloop, is het schrijven van een roman, en daar ben ik inmiddels aan begonnen. Ook speel ik met het idee van een non-fictieboek, aangezien ik een zeer interessante schoonfamilie heb.

Ik kijk ernaar uit om vaker iets te schrijven over mijn leven hier in Antwerpen, en vooral ook om jou als lezer terug te zien en mijn leven met jou te delen. Maar genoeg over mij:

Hoe is het met jou?

Handtekening Deborah Vixen's Wedding

Dit vind je misschien ook leuk:

Laat een reactie achter